მუხრან მაჭავარიანი - დღე და ღამე

ჩაქრება მზე და
დგება ღამე,
როგორც მზის კვამლი, -
აქა-იქ,
როგორც ნაპერწკალნი, -
კრთიან ვარსკვლავნი.
იელვებს ხოლმე
ასანთივით
ყივილი მამლის, -
კვლავ მზე ჩაღდება,
კვლავ ქრება კვამლი.

Read more...

მუხრან მაჭავარიანი - ფერი წასვლია სავარძლის ხავერდს

ფერი წასვლია სავარძლის ხავერდს.
გახუნებულა ნამზითვი ხალი.
სახლის კედლები
უხმოდ ოხრავენ,
ისმის ზუზუნი
გარედან ქარის.

გაჟღენთილია სიძველის სუნით
დამძაღებული ოთახის ჰავა.
გარეთ კი უკვე
მზე ამოსულა,
გარეთ კი უკვე
ტყემლები ჰყვავა.

Read more...

მუხრან მაჭავარიანი - ქალაქი ისე განაბულია

ქალაქი ისე განაბულია -
თითქოს ვიღაცას ჩასაფრებია, -
თითქოს ის ვიღაც დამალულია
და
საიდანღაც
ასაფრენია.

ქალაქი ისე განაბულია, -
ირგვლივ ახალი არაფერია -
ჩვეულებრივი გაზაფხულია, -
ის ვიღაც
კიდევ არ აფრენილა.

უცებ
ტრამვაი ახმაურდება;
უკვე თენდება! -
მეტი რა გინდა!
აქ უცხოელიც აქაურდება, -
აქაურობა
ისე კარგია.

Read more...

მუხრან მაჭავარიანი - რომ არ გიცნობდე

რომ არ გიცნობდე,
ვით არ გიცნობდი, –
და, როგორც მსურდი, –
ისე რომ მსურდე...
აი, მაშინ კი მესმის სიცოცხლე, –
უხანმოკლესი თუნდაც!

ვაი, რომ გიცნობ,
ვაი, რომ ვერვინ
ვერ განმიახლებს იმ უტკბეს წუთებს...
სხვებისას უსმენს დღეს გულის ძგერას,
ჩვენ რომ ვისხედით, –
ბაღის ის კუთხე.

Read more...

მუხრან მაჭავარიანი - ხევსურ ჩამოდის ლიქოკით

ხევსურ ჩამოდის ლიქოკით;
მოყმენი ფრანგულს უქებენ...
რამდენი რამე იყო ყე
კარგი და ჩემი ურგები!

შემოდგომაა გარშემო:
ქალიშვილს უჩანს მუხლები...
რამდენიმე რამე არსებობს
კარგი და ჩემი ურგები!

მერცხლები ძალას იკრებენ:
გაფრინდებიან უკლებლივ...
რამდენი რამე იქნება
კარგი და ჩემი ურგები!

Read more...

მუხრან მაჭავარიანი - შენი სიცოცხლე, შენი ნაბიჯი

შენი სიცოცხლე, შენი ნაბიჯი,
მე შემაყვარა შენმა სარკმელმა,
მე მიხარია - შენ რომ არსებობ
ვისი ხარ, -
ეს რა ჩემი საქმეა!

შენით თენდება, შენით ღამდება,
შენი ვარ, შენთან მინდა ხელახლა!
შენა ხარ -
რაც მე გამეხარდება!
რაც მეწყინება -
ისიც შენა ხარ!

Read more...

მუხრან მაჭავარიანი - არა, გეთაყვა

არა, გეთაყვა,
ახლა ცხოვრება -
შენ რომ გგონია -
ისე როდია!..
მაგალითადრე:
შეყვარებულნი,
თუ ძველად ველად ხელად რბოდიან, -
ახლა კინოთა წინარე დგანან,
მაჯის საათებს დაჩეროდიან,
მიდი-მოდიან,
მოელოდიან...
არა, გეთაყვა,
ახლა ცხოვრება -
ძველად რომ იყო -
ისე როდია!

Read more...

ოთარ ჭელიძე - მატარებელი წარსულს გამოსცდა

მატარებელი წარსულს გამოსცდა.
ჩადგნენ ქარები, დამშვიდდნენ ზღვები.
გადავრჩი, მაგრამ ნელ-ნელა ვკვდები...
ეს იყო ჩემთვის დიდი გამოცდა,
ჩემს ჩასაქოლად მზად ჰქონდათ ქვები,
უკან გვირაბი მომდევდა ყეფით,
მაგრამ გადავრჩი განგების ნებით
და ახლა, ჩემთვის, ნელ-ნელა ვკვდები...
მატარებელი წარსულს გამოსცდა!


Read more...

ტერენტი გრანელი - მივდივარ, სადღაც მივეჩქარები

მივდივარ, სადღაც მივეჩქარები,
ხომ ჩაიარეს მზიან დარებმა.
ველიდან მოვლენ მძიმე ქარები,
ახლა ველიდან ქრის მდუმარება.

უფრო შურია და უფრო მტრობა.
იყავი... შემდეგ სხვა დრო მოგიწევს
ისევ სდუმს დილა, ისევ სდუმს გრძნობა
და ჩემთან არის დავით კობიძე.

Read more...

ტერენტი გრანელი - არ ვხედავ ღრუბელს, არ ვხედავ ნისლებს

არ ვხედავ ღრუბელს, არ ვხედავ ნისლებს,
ჩემთან ახლოა ეს ერთი ნუში.
და იმ ადგილას მივედი ისევ,
სადაც მთელი დღე ვიყავი გუშინ.

აქაც გაისმის ქარის გოდება,
ქარია გარეთ, ქარია სულში.
დღესაც მეწვია და არ მშორდება
ფიქრი, რომელიც მტანჯავდა გუშინ.

დღეს ჩემი ბედი ქარიშხალს მისდევს,
რა უცებ შეწყდა ხმაური ქუჩის.
და იმ ადგილას ვოცნებობ ისევ,
სადაც მთელი დღე ვიყავი გუშინ.

Read more...

ტერენტი გრანელი - ისევ სიშორეზე

მთვარიანი ღამის ორი საათია,
შუა ქალაქისკენ მივალ მგლოვიარე.
ფიქრში უიმედო ხმები გადადიან,
როცა სიშორეზე ტირის როიალი.

ქალაქიდან ქალი სადღაც გაემგზავრა,
ღამის ორთქლმავალი კივის გადარევით.
ჩემი იმედები ისევ გაიბზარა,
უიმედო გული მიმაქვს ცხედარივით.

სოფლის მეშინია, თბილისს ვეფარები
და შენ მაგონდები, როგორც მზე წარსულის.
მთვარეს იტაცებენ მრისხანე ქარები
და ქუჩის ფარნები ბჟუტავს ფერწასული.

ქრება ის უმანკო და შუქი ნუგეშის,
მე ქვეყნის წინაშე ვდგავარ მგლოვიარე.
გული ასვენია მაღალ სიჩუმეში,
თანაც სიშორეზე ტირის როიალი...

Read more...

ტერენტი გრანელი - ჩვენ შორის ისევ გაიხსნა ხიდი

ჩვენ შორის ისევ გაიხსნა ხიდი,
თითქოს ქვეყანა ჩემი მტერია.
ვწევარ და მესმის ბავშვის მახიღი,
მწევარ და მესმის სადღაც მღერიან.

უკვე გათავდა შენი გოდება,
შენ გინდა სხვა გზა, დ მაინც რომელი?!
რატომ არ ვიცი, რა მელოდება,
რატომ არ ვიცი, ხვაღ რა მომელის.

Read more...

ტერენტი გრანელი - მარადისობის ლაჟვარდები

მდუმარება მთელ სამყაროს იცავს,
სადღაც კენტად ჩაიარა ვაჟმა.
მე ოცნებით მოვშორდები მიწას,
გული იგრძნობს მარადიულ ლაჟვარდს.

მე, ძვირფასო, უფრო გული მტკივა,
ისევ მინდა ჩავიარო დაბლა.
ქარი არ ქრის, ფიქრიანი ვზივარ,
ლოდი ადევს მივიწყებულ საფლავს.

თეთრი დღეა და ბაღია იქით,
არის გული და ოცნება წმინდა.
დავიღალე შორეული ფიქრით
და ძვირფასო, დასვენება მინდა.

მდუმარება მთელ სამყაროს იცავს,
სადღაც კენტად ჩაიარა ვაჟმა.
მე ოცნებით მოვშორდები მიწას,
გული იგრძნობს მარადიულ ღაჟვარდს.

Read more...

ტერენტი გრანელი - ახლა ჩემს ირგვლივ მეტი ხალხია

ახლა ჩემს ირგვლივ მეტი ხალხია,
მე მაინც ვფიქრობ ცისფერ ღამეზე.
ჩრდილია, ვწევარ და მეშინია,
რომ სახურავი თავზე დამეცეს

შორი სივრცეა ხეების იქით,
ვწევარ და ისევ წამი გავიდა.
მზიანი დღეა, მაწვალებს ფიქრი
და ზეცას ვუმზერ სახურავიდან.

რას ვიზამ, სიკვდილს ვერ გავექცევი,
ის ფარუღია, აი ეს ჩნდება.
ახღა მებრძვიან, ჩემი ლექსები
არ ვიცი, როდის დაიბეჭდება.

Read more...

ტერენტი გრანელი - ვფიქრობ და ფიქრში შუადღე გახდა

ვფიქრობ და ფიქრში შუადღე გახდა
და თოვლის ფიფქი ეცემა საყდარს.

სადღაც ქალს თეთრი ოცნება ღალავს
გავყურებ თოვლით შემოსილ ქალაქს.

ღელავს ეს ფიქრი და გული წმინდა,
თენდება, მიწა სხივს ელის ციდან.

ვფიქრობ და ფიქრში შუადღე გახდა
და თოვლის ფიფქი ეცემა საყდარს.


Read more...